به گزارش پارسوماش خبر ، اطهره نژادی مدیرگروه مخاطرات محیط زیستی پژوهشکده سوانح طبیعی امروز (چهارشنبه، ۲۱ آبان) در یکصد و سی و نهمین نشست از سلسلهنشستهای تخصصی به مناسبت هشتمین سالگرد زلزله سال ۱۳۹۶ سرپل ذهاب با اشاره بهضرورت تقویت تابآوری اجتماعی در کشور گفت: پروژه تابآوری اجتماعی را در استانهای مختلف کشور آغاز کردیم.
وی افزود: از استان کرمانشاه و همچنین از استانداران استانهای همجوار، نامههایی دریافت کردیم که در آن خواسته بودند پروژه تابآوری اجتماعی در استانهایشان ادامه یابد. این درخواستها برای ما جالب بود، چراکه نشان میداد تجربه کرمانشاه باوجودآنکه یک پروژه ملی محسوب میشد، به دلیل محدودیت منابع مالی نتوانست در تمامی مناطق کشور اجرا شود، اما همان میزان اجراشده نیز دستاوردها و درسهای مهمی برای ما داشت.
نژادی بیان کرد: در جریان اجرای آن طرح، از استانداران خواسته بودیم که دولت، بخش خصوصی، جامعه مدنی و دانشگاهها همگی در کنار یکدیگر بنشینند و با بررسی مسائل، برای افزایش تابآوری اجتماعی راهحلهای مشترک پیدا کنند. چراکه اگر ما در اتاقهای دربسته در پایتخت برای مردم تصمیم بگیریم، نتیجه آن چیزی میشود که امروز در جامعه مشاهده میکنیم.
وی تصریح کرد: اما واقعیت این است که ماجرای بم را نمیتوان فراموش کرد. آن حادثه یکی از عجیبترین فجایع کشور بود که شاید در قرنها نمونهاش تکرار نشود. آنچه پس از آن رخ داد نیز جای تأمل داشت، چراکه باید پرسید آیا تاکنون کسی از نگاه بازماندگان بم، کسانی که از یک خانواده یا حتی از یک طایفه فقط یک نفرشان باقی ماند، این رویداد را روایت کرده است؟
مشاور عالی وزیر راه و شهرسازی یادآور شد: ما همواره شاهد روایتهایی از سوی نهادهای دولتی، چهرهها یا سازمانهای مردمنهاد بودهایم، اما کمتر پیشآمده که این فاجعه از زوایای مختلف و با نگاه بازماندگان واقعی مورد واکاوی قرار گیرد. باید ببینیم آیا ما یک نگاه واحد به این پدیده داریم یا هر گروهی بر اساس زاویه دید خود به آن پرداخته است.
نژادی با تأکید بر اهمیت ادامه مطالعات در حوزه تابآوری اجتماعی اظهار کرد: به دلیل بحرانهای متعدد و پیچیدهای که در جامعه امروز با آن مواجه هستیم، تقویت تابآوری اجتماعی ضرورتی اجتنابناپذیر است. یکی از همکاران پژوهشکده در جلسه امروز از عبارت «بحرانهای روزافزون» استفاده کردند که تعبیر بسیار دقیقی است؛ زیرا ما در میانه بحرانهایی ایستادهایم که روزبهروز گستردهتر میشوند و لازم است برای مواجهه مؤثر با آنها آماده باشیم.
مدیرگروه مخاطرات محیط زیستی پژوهشکده سوانح طبیعی در پایان خاطرنشان کرد: باید بتوانیم با همفکری و همکاری میان پژوهشکدهها، دانشگاهها و سایر نهادهای مرتبط، مسیر مطالعات و اقدامات را به شکل هماهنگ پیش ببریم.
