، یادداشت مهمان -امیر معصوم‌بیگی؛ خیابان‌ها، مغازه‌ها، سفره‌ها؛ همه از زخمی سخن می‌گویند که بر پیکر اقتصاد ایران نشسته است. زخمی که از دهه‌ی ۹۰ به این سو، زندگی میلیون‌ها خانواده را تحت‌تأثیر قرار داد. زخمی که بخشی ریشه در اقتصاد نفتی به‌جا مانده از پهلوی دارد، بخشی محصول تحریم‌های خارجی و بخشی هم حاصل کم‌کاری و ساده‌اندیشی برخی مسئولان بود که به جای توجه به ظرفیت‌های درونی کشور، کلید مشکلات را در دستان قدرت‌های بیرونی می‌دیدند.

یک دهه چشم‌انتظار مذاکره

دهه ۹۰ برای دولت وقت ایران دهه «امید به مذاکره» بود. دولت وقت همه توانش را معطوف به یک ایده کرد: مذاکره با آمریکا و غرب. تصور این بود که اگر پای توافقی به نام برجام امضا شود، تمامی تحریم‌ها لغو خواهد شد.

برجام آمد، وعده‌ها داده شد، مردم انتظار کشیدند اما سرانجامِ این انتظار، تلخ بود؛ آمریکا از توافق خارج شد، تحریم‌ها تشدید شدند و حتی تروئیکای اروپایی مکانیسم ماشه را فعال کردند. نتیجه چه شد؟ سفره‌ی مردم کوچک‌تر شد و بار گرانی سنگین‌تر. حاصل رویای گره زدن اقتصاد به تحولات خارجی شد اقتصاد شرطی و یک دهه عقب‌ماندگی اقتصادی روی دست کشور ماند: «تجربه‌ها را فراموش نکنیم، این تجربه‌ی ده سال گذشته را فراموش نکنیم.» ۱۴۰۴/۰۷/۰۱

اما همان کسانی که همه‌چیز را بر روی یک ایده‌ی توهمی و خیالبافانه گذاشته بودند، حالا برای فرار از مسئولیت به‌دنبال مقصر تازه می‌گردند و در فضای رسانه‌ای آدرس غلط می‌دهند. رسانه‌هایشان هم‌صدا با دشمن، سعی می‌کنند نگاه‌ها را از اشتباهات خود بردارند و رهبر انقلاب را نشانه بروند؛ کسی که پیش‌تر از همه هشدار داده بود که: «کلید حل مشکلات اقتصادی در لوزان و ژنو و نیویورک نیست؛ در داخل کشور است.» ۱۳۹۴/۰۲/۰۹

کلید نجات اقتصاد ایران در داخل کشور

🔸 برخلاف برخی مدیران که چشم بر مشکلات می‌بندند، رهبر انقلاب بارها و بارها صریحاً از رنج معیشتی مردم سخن گفته‌اند: «مگس روی زخم می‌نشیند؛ زخم را نگذارید به وجود بیاید. ما اگر مشکل داخلی نداشته باشیم، نه این شبکه‌ها می‌توانند اثر بگذارند، نه آمریکا می‌تواند هیچ غلطی بکند. ما مشکلاتمان را باید خودمان حل کنیم.» ۱۳۹۶/۱۰/۱۹

اولین گام حل مشکل، پذیرش آن است؛ ایشان هیچ‌گاه این زخم را انکار نکرده‌اند. از سال‌ها پیش، مسیر را روشن کرده بودند: نام‌گذاری سال‌ها با شعارهای اقتصادی، ابلاغ سیاست‌های «اقتصاد مقاومتی»، مطالبه‌گری از مسئولان و توصیه‌های مکرر در جهت تقویت تولید ملی و استفاده از ظرفیت‌های داخلی: «بنده خیلی دغدغه‌مندم نسبت به مسئله‌ی معیشت مردم امّا هرچه با کارشناس‌ها مشورت می‌کنم، می‌بینم جز این راهی وجود ندارد که ما قاطعاً تکیه کنیم به مسائل داخلی.» ۱۳۹۵/۰۵/۱۱

«اقتصاد مقاومتی» در نگاه ایشان فقط یک شعار نبود. معنایش ساده اما عمیق است: اگر قرار است سختی باشد، باید اول بر دوش مدیران سنگینی کند نه بر سفره مردم. معنایش این بود که نمی‌توان سرنوشت نان و زندگی مردم را به وعده‌های نامطمئن قدرت‌های خارجی گره زد.

رهبر انقلاب هیچ‌گاه با اتکا به مذاکره برای حل مسائل اقتصادی موافق نبوده‌اند اما در عین حال مقابل دولت‌های منتخب مردم هم سد نساختند. از توافق سعدآباد گرفته تا برجام و حتی مذاکرات عمان، همیشه به دولت‌ها میدان دادند تا ایده‌هایشان را بیازمایند.

ایشان به دولت‌ها فرصت دادند تا تجربه نشان دهد که مسیر واقعی نجات، فعال‌سازی ظرفیت‌ها و توان داخلی کشور است نه چشم دوختن به درهای بسته‌ی غربی‌ها: «بعضی از مسئولین فکر می‌کنند در قضیه‌ی هسته‌ای ما با آمریکایی‌ها مذاکره کنیم [تا] موضوع حل بشود؛ گفتیم خیلی خب، اصرار دارید شما، در این موضوعِ بالخصوص بروید مذاکره کنید؛ ولی در همان سخنرانی اول امسال گفتم من مخالفتی نمیکنم اما خوشبین نیستم.» ۱۳۹۲/۱۱/۲۸

از واردکننده تا صادرکننده؛ درس میدان دفاعی برای اقتصاد ایران

در همه‌ی این سال‌ها، پرتکرارترین مطالبه‌ی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای از مسئولان یک چیز بوده: حل مسئله اقتصاد. ایشان بارها تذکر داده‌اند و بارها راه‌حل نشان داده‌اند: «کلید حل مشکلات کشور، بهره‌برداری خردمندانه از امکانات داخلی و ظرفیت درون‌زای کشور است. امیدمان را به بیرون از ظرفیّت داخلی کشور ندوزیم.» ۱۳۹۲/۰۶/۰۶

همان‌گونه که در میدان دفاعی و عرصه‌های علمی و… به قله رسیدیم، در اقتصاد هم می‌توانیم؛ به شرط آنکه ساده‌اندیشی‌های گذشته دوباره تکرار نشود و از تجربه‌ی دولت غربگرا عبرت گرفته شود: «تحریم قطعاً قابل علاج است امّا علاجش عقب‌نشینی نیست. علاجش چیست؟ علاج تحریم فقط و فقط تکیه بر توانایی‌های ملّی است.» ۱۳۹۹/۰۵/۱۰

نوشته اقتصاد برجامی، زخم جریان غرب‌زده بر پیکر ایران اولین بار در پارسوماش خبر. پدیدار شد.

کامبیز اعتمادی رئیس کمیته کانتینری انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته ایران در گفتگو با پارسوماش خبر با اشاره به تفاهم‌نامه ۲۵ ساله ایران و چین گفت: این سند راهبردی بلندمدت که در فروردین ۱۴۰۰ به امضا رسید، فرصت‌های سرمایه‌گذاری، توسعه زیرساخت‌ها، انتقال فناوری، تقویت بخش انرژی، افزایش اشتغال و کاهش اثر تحریم‌ها را برای کشور فراهم می‌کند.

وی افزود: تحلیل‌ها نشان می‌دهد این توافق می‌تواند ایران را به هاب ترانزیتی و صنعتی منطقه‌ای تبدیل کرده و جایگاه ژئوپلیتیکی و اقتصادی آن را در سطح جهانی ارتقا دهد.

اعتمادی تصریح کرد: تفاهم‌نامه همکاری جامع ۲۵ ساله میان جمهوری اسلامی ایران و چین، بخشی از ابتکار کمربند و جاده چین است و به‌منظور تقویت همکاری‌ها در زمینه انرژی، تجارت، زیرساخت و فناوری طراحی شده است.

وی گفت: در شرایط تحریم‌ها و محدودیت‌های اقتصادی، این توافق فرصت ورود سرمایه، توسعه اقتصادی داخلی و تثبیت جایگاه ایران در زنجیره اقتصادی جهانی و منطقه‌ای را فراهم می‌کند.

سرمایه‌گذاری کلان و توسعه اقتصادی

اعتمادی با بیان اینکه چین متعهد به سرمایه‌گذاری حدود ۴۰۰ میلیارد دلار در اقتصاد ایران طی ۲۵ سال آینده شده است، گفت: سهم عمده این سرمایه در بخش‌های انرژی و پتروشیمی و بخش دیگر در زیرساخت‌های حمل‌ونقل و صنعتی اختصاص دارد.

وی با اشاره به توسعه زیرساخت‌ها و مناطق آزاد اقتصادی افزود: این سرمایه‌گذاری‌ها می‌تواند ایران را به هاب ترانزیتی و صنعتی در خاورمیانه و آسیای میانه تبدیل کند و ظرفیت صادرات غیرنفتی کشور را افزایش دهد.

رئیس کمیته کانتینری انجمن کشتیرانی ادامه داد: پروژه‌های صنعتی و زیرساختی موجب رشد تولید داخلی، افزایش اشتغال و ارتقای توان صنعتی ایران می‌شوند، بر همین اساس با توسعه صنایع مختلف اقتصاد کشور از وابستگی به نفت و گاز خارج و بخش‌های خدمات و صنایع با ارزش افزوده بالا رشد می‌کنند.

تقویت بخش انرژی و امنیت اقتصادی

وی گفت: ایران به‌عنوان تأمین‌کننده انرژی برای چین، از مزایای اقتصادی و استراتژیک قابل توجهی از جمله بازار پایدار و درآمد ارزی بلندمدت، توسعه زنجیره ارزش انرژی و تقویت استقلال اقتصادی بهره‌مند می‌شود. صادرات نفت و گاز ایران تضمین شده و پرداخت بخشی از آن به ارز غیر دلاری (یوان)، ریسک تحریم‌ها را کاهش می‌دهد.

اعتمادی افزود: سرمایه‌گذاری مشترک در صنایع نفت و گاز و پتروشیمی باعث می‌شود ایران به سمت تولید محصولات با ارزش افزوده حرکت کند و با بازار پایدار و ورود سرمایه، توان مقابله با فشارهای اقتصادی و تحریم‌ها افزایش یابد.

توسعه صنعتی و فناوری

رئیس کمیته کانتینری انجمن کشتیرانی با اشاره به انتقال فناوری و ارتقای صنایع داخلی در راستای معاهده ۲۵ ساله ایران و چین تاکید کرد: همکاری با چین باعث افزایش بهره‌وری و کیفیت تولید صنعتی ایران شده و زمینه صادرات محصولات با ارزش افزوده بالا را فراهم می‌کند.

وی یادآور شد: توسعه صنایع مرتبط با فناوری اطلاعات، پتروشیمی پیشرفته و الکترونیک، اقتصاد ایران را به سمت اقتصاد دانش‌بنیان هدایت می‌کند و ورود سرمایه و فناوری فرصت‌های شغلی مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کرده و سطح رفاه اقتصادی را افزایش می‌دهد.

کاهش اثر تحریم‌ها و تقویت جایگاه سیاسی ایران

اعتمادی بیان کرد: یکی از دستاوردهای کلیدی تفاهم‌نامه، افزایش جایگاه ژئوپلیتیکی ایران و کاهش اثر تحریم‌ها است. سرمایه‌گذاری و توسعه زیرساخت‌ها، ایران را به نقطه اتصال تجارت منطقه‌ای و جهانی تبدیل می‌کند.

وی با اشاره به افزایش قدرت چانه‌زنی بین‌المللی، تثبیت جایگاه سیاسی و اقتصادی و اثر مثبت بر سیاست خارجی و دیپلماسی اقتصادی ایران، افزود: مشارکت در پروژه‌های کلان و اتصال به شبکه اقتصادی چین، حذف ایران از معادلات اقتصادی جهانی را دشوار می‌سازد و حضور فعال کشور در پروژه‌های اقتصادی منطقه‌ای و همکاری با چین، نقش ایران در سیاست و اقتصاد منطقه‌ای و جهانی را تثبیت می‌کند.

چشم‌انداز آینده و توسعه پایدار

رئیس کمیته کانتینری انجمن کشتیرانی تاکید کرد: اجرای موفق تفاهم‌نامه می‌تواند جایگاه استراتژیک و اقتصادی ایران در اقتصاد جهانی را ارتقا دهد، اثر محدودیت‌ها و تحریم‌ها را کاهش دهد و اقتصاد داخلی را مقاوم کند.

وی افزود: این سند با سرمایه‌گذاری کلان، توسعه زیرساخت‌ها، انتقال فناوری و ایجاد شبکه اقتصادی جهانی، فرصت‌های توسعه صنعتی، لجستیک و فناوری را افزایش داده و نقش سیاسی و اقتصادی ایران در منطقه و جهان را تثبیت می‌کند.

اعتمادی در پایان تصریح کرد: از منظر مثبت، این توافق فرصت‌های توسعه اقتصادی داخلی، ایجاد اشتغال، افزایش تولید صنعتی و تثبیت جایگاه سیاسی و ژئوپلیتیکی ایران را فراهم کرده و ضمن حفظ استقلال اقتصادی و سیاسی، ایران نقش فعالی در اقتصاد و سیاست منطقه‌ای و جهانی ایفا می‌کند و اثر تحریم‌ها کاهش یابد.

نوشته معاهده ۲۵ ساله ایران و چین؛ انقلاب اقتصادی و لجستیکی ایران کلید خورد اولین بار در پارسوماش خبر. پدیدار شد.