پارسوماش خبر / سعید مرادی: در سکوت زاگرس، در قلب تپندهی مسجدسلیمان، خاطرههایی نفس میکشند که از جنس عشق، عرق و ازخودگذشتگی است. هفدهم دیماه، تنها یک روز در تقویم نیست، فرصتی است برای درنگ و ادای دینی از اعماق قلب به میراث دارانی که در سایهای سنگین، بر بلندای تاریخ ورزش این دیار ایستادند. آنان که نه برای نام، که برای عشقی بیپایان، بنیان نهادند، قهرمان پروراندند و راه را برای درخشش ستارگانی فراهم کردند که سال ها در ورزش این شهر درخشیدند.
ورزش مسجدسلیمان، میراثی گرانقدر است، حاصل طاقتفرساترین تلاشها و عشقی خالص که نسلهای پیشکسوت با کمترین امکانات و با بلندترین آرمانها در دل خود پروراندند. آنان معماران بیادعای این عرصه بودند: مربیانی گمنام، قهرمانانی بیهیاهو و چراغدارانی که راه را روشن ساختند تا آیندگان در مسیری استوار گام بردارند. امروز، سایهی فقدان عزیزانی که در سکوتی مقدس، ورزش این شهر را به اوج نشاندند و سپس رخ در نقاب خاک کشیدند، بر جان این شهر سنگینی میکند.
یاد و نام اسطورههای جاودان این خطه شادروانان بهمن مطلق، شعبان پورحبیبی، محمدزمان مهمدی، شهید محمدرضا آذر، علیرضا صالحی، امیری منگشتی، ایرج سلیمانی، علی پروین، هوشنگ نیسی مرغا، حبیب اله پوپ، خانلر جهانبانی، محمدمراد بربره، شهید غلامرضا صالحی، رحمت اورک، بهرام گوهرو، البرز الهمرادی، صفر راکی، برزو بخت، مصطفی خراجی، صفدر گلگیری، شاپور احمدی، شاپور منصوری، محمد عیدیوندی، محمد سلطانی، داریوش فیروزی، فرزاد حیدری و…، همواره بر تارک تاریخ ورزش مسجدسلیمان خواهد درخشید. آنان نه تنها نام، که نماد ایثار، غیرت و همتی مثالزدنی بودند.
با قلبی آکنده از احترام و سپاس، برای آن عزیزان رخ بربسته، رحمت بیکران الهی و برای پیشکسوتان بازنشسته و در قید حیات، عمری دراز همراه با عزت و سلامت آرزو میکنیم. راهشان پررهرو، نامشان جاودان و یادشان همواره سبز و زنده باد. ورزش مسجدسلیمان، تا همیشه، وامدار غیرت و همت این عزیزان است.
